Czy objawy depresji są widoczne?

Depresja jest chorobą psychiczną i skądże wiadomo, że się na nią cierpi? Objawy takie jak gorączka, katar, rozpacz głowy, kaszel są bez trudności odczuwalne. Stanowią one całkiem wyraźny sygnał, że koryfeusz jest cierpiący na grypę. A kiedy jest spośród chorobami psychicznymi? Czy objawy depresji są widoczne? Oto nieco scenariuszy pokazujących objawy, które wydają się niewidoczne, wszak są przejawem choroby psychicznej, w tym przypadku dużej depresji (a dodatkowo depresji dwubiegunowej).

Scenariusz pierwszy: jestem w trybie hibernacji. Nie mogę się obudzić, śpię aż do południa. Ledwo budzę się, iżby zmieść obiad, moc cięgi go pomijam. Poobiednia drzemka, po której nie śpię od chwili godziny aż do dwóch, jest potrzebna aż do zjedzenia śniadania. Ten schemat jest niekończący się a wygodnie jest osądzać, że jestem leniwy. Mógłbym również bez trudu uzasadnić, że „zawsze jestem zmęczony”.

Drugi agenda dotyczy poczucia bezradności i/lub beznadziejności, które prawdopodobnie istnieć powszechne zaś przekonujące. Nic nie mogę zrobić”, „Mój wkład nie poprawi sytuacji”, „Ona jest chora, nie mogę jej pomóc, ażeby poczuła się lepiej”, „Nie ma żadnych rozwiązań, które moglibyśmy zaproponować naszym klientom, nie przedłużymy umowy”. Wiele osób, w tym ja sam, powiedziałoby, iż brakuje mi wytrwałości oraz determinacji w poszukiwaniu rozwiązań, brakuje mi pozytywnego nastawienia, mam słabowity charakter. Po prostu swobodnie jest docenić moje wyniki natomiast trafić do wniosku, iż jestem słabowity a bezużyteczny.

Trzeci kontekst owo sytuacja, w której pojawia się niepokój. Co ja mam zrobić?”, „Nie mogę usiedzieć w miejscu, lepiej spakuję torbę, może posprzątam w jadalni”. Sfrustrowany niemożnością zrobienia czegoś, zaczynam się rozjuszać ogólnymi uwagami rodziny. Kiedy stan tolerancji spada, zdenerwowanie przeradza się w pasja czy też wściekłość, na nieszczęście skierowaną na moją rodzinę, osoby najbliższe mojemu sercu. Co z tej przyczyny mam z tego zrobić: dzień pełen irytacji? Czy też mogę owo odrzucić w charakterze następujący niedobry dzień, w którym figa się nie dzieje?

Te w rodzaju nieszkodliwe uczucia tudzież zachowania, czym są, podczas gdy doświadczam ich z wykorzystaniem tydzień, dwójka tygodnie, trzy? Czy mam je nie wziąć pod uwagę i/lub zaakceptować, iż to po prostu ego – jestem leniwy, mam słabą wolę, mam podstępny temperament http://www.blogdlazdrowia.pl.

Żyję w czasach, w których diagnoza choroby psychicznej opiera się po największej części na objawach zgłaszanych przy użyciu samego siebie. Mam szczęście, że 30 lat temu moje rodzeństwo pokazało mi frakcja z gazety na idea depresji oraz jej objawów. Zaopatrzona w informacje na sprawa depresji, atoli niechętnie, w wieku nastoletnim odwiedziłam swojego pierwszego psychiatrę. Będąc zdana tylko na siebie, starałam się odszukać kwintesencja tych powszechnych (i niewidocznych) objawów – zmęczenia, senności, złości (i wściekłości), poczucia bezwartościowości, natomiast w najgorszym razie myśli samobójczych.